აფხაზეთი …


იქ არის ერთი ქალაქი ესტონეთში, რიგა, ვარ იქ ნამყოფი მაგრამ ზღვა არ მომწონს იმიტომ რომ მღვრიეა.. ლამაზი ქალები ყავთ პრიბალტიკელებს.. ისეთი ლამაზი , რომ ვერ ვესვრი.. სნაიპერი ვიყავი აფხაზეთში.. ხო კაცებს ვკლავდი.. აბა ქალებს ვერ ვესროდი და.. 41 მყავს მოხსნილი… ერთი მეგობარი მყავდა, დათო მიმინოშვილი, არა მეგრელი კი არ არის უბრალოდ მიმინოშვილია რა.. ბასგიტარისტია, ერთად ვიყავით სოხუმში… დღეს დილით ქალი გამოვიდა და ნაგავში გიტარა გადააგდო, მე კიდევ ავიღე და ჩემ მეგობარს მივუტანე, იმან გავმართავო.. ის ქალი არის დებილი, იდიოტი 200 ლარიანი ნივთი გადააგდო.
კუკურუზნი თვითმფრინავით, კოპიტნარიდან.. Continue reading

Advertisements

Leave a comment

Filed under Uncategorized

I´m making myself HOOOT


დიდი ხანი არაა, რაც ფიტნესმა გამიტაცა, მესამე თვე მთავრდება, მაგრამ იმისათვის, რომ ამ თემაზე ვისაუბრო სრულიად საკმარისია ეს პერიოდი. რამდენიმე რჩევას და ჩანიშნვას გავაკეთებ ამ პოსტში ვარჯიშზე, ზოგად დამოკიდებულებაზე და კვებასთან დაკავშირებით.
GYM–ში სიარულის დაწყებამდე აუცილებლად გაერკვიეთ თქვენ თავთან რისთვის აკეთებთ ამას:
1. თქვათ ფიტნესზე დავდივარ და სხვების თვალში ერთი ორად მოგემატოთ “წონა”
2. საკუთარ თავთან იყოთ დამშვიდებულნი, “აი მე ხო დავდივარ და ვვარჯიშობ”
3. წონა დაიკლოთ
4. წონა მოიმატოთ
5. კუნთი გაიმაგროთ და სხეულს მისცეთ ფორმა

Continue reading

Leave a comment

Filed under Uncategorized

ერთი პატარა ამბავი ჩემზე…

close-up_cityscapes_rain_water_drops_macro_window_panes_desktop_2560x1600_hd-wallpaper-1695476წერა დამავიწყდა..
უბრალოდ მეზარება ხოლმე საკუთარი ნააზრევის გადმოცემა.. მაინც არავინ კითხულობს და ჩემი თავისთვის კიდევ არ ვწერ..
ალბატ იკითხავთ , ეს პოსტი აბა რა არის , თუ არა ნაწერი სხვისთვის..
არა, ახლა ვწერ იმიტომ , რომ ეს შეგრძნება და ფიქრები არ დამავიწყდეს ..
ბავშვობა..
ეს ის პერიოდია, როდესაც ყოველი განცდილი წამი მძაფრად გახსენდება აწ უკვე დიდობაში..
ჩემი ამ დროინდელი სამყოფელი, ისევ სამსახურია.. უბრალოდ, როდესაც საქმეს აკეთებ , ისეთ საქმეს , რომელსაც ბევრი ფიქრი და კრეატიულობა არ სჭირდება, ფიქრს იწყებ ისეთ რაღაცებზე , როგორიც სხვა დროს არ გახსენდება…
გარემოც ხელს მიწყობს საქმე ვაკეთო და თან სხვა რამეზე ვიფიქრო..
სიჩუმე, ნახევრად ჩაბნელებული ოთახი, ფანჯრიდან შემომავალი შუქი და ფანჯარაზე აღბეჭდილი წვიმის წვეთები.
ამ ისტორიას რასაც მე დავწერ Continue reading

3 Comments

Filed under Uncategorized

მე ვყვები მეგობრებზე…


21 წლის ვარ და ძალიან ბევრი მეგობრის დაკარგვა და შეძენა განმიცდია.. კიდევ რამდენს შევიძენ და დავკარგავ ვინ იცის.. უბრალოდ ახალ მინდა, ჩემი გადმოსახედიდადნ დავწერო ის, რაზეც გუშინ დავფიქრდი…

მეგობრების ბოსტონის საკონსულტაციო ჯგუფის მატრიცასავით ტიპებად დაყოფა არც თუ ისე დიდი ხნის წინ დავიწყე.
მინდა გითხრათ , რომ ეს ხერხი ამართლებს.. საკუთარ თავში საქაღალდესავით ქმნი და ალაგებ ტიპების მიხედვით.
იმას თქმაც კი არ უნდა , რომ ყველა ეს მეგობარი, ტვინში შეფარდებით სხვადასხვა საფეხურზე დგას, მაგრამ გულში მაინც რჩება Continue reading

4 Comments

Filed under Uncategorized

Oktoberfest-München 20 12


რა უბედურებაა დილის 6ის ანხევარზე გაღვიძება.. გარეთ ყინავს.. ლოგინიდან ძლივს ავჩლაჩუნდი და ტანსაცმლის ძებნა დავიწყე..
ნახევარ საათში უკვე სადგურში ვიყავი , ქართველებს და მექსიკელს ველოდებოდი…
მეგონა დამაგვიანდებოდა და როგორც ყოველთვის ხდება ყველაზე ადრე მე მივედი, მიუხედავად იმისა , რომ დათქმულ დროს გადავაცილე..
ორი გადაჯდომოა და Münchenის მთავარ სადგურში , პირდაღებული : ´´აუ შეხედე´´ ´´აუ ნახეს ძახილით´´ აღფრთოვანებას გამოვხატავდით..

სადაგური უჩვეულოთ ჭრელი და ხალხმრავალი იყო.. ჰაერში მხიარულობის, ლუდის და დადებითი ემოციების სუნი ტრიალებდა. ისე, როგორც არასდროს იგრძნობოდა , რომ ყველა გასართობად და სამხიარულოდ იყო ჩამოსული.. Continue reading

Leave a comment

Filed under Uncategorized

ახალი სამსახური


ახალი სამსახური:
ეს ის ადგილია, სადაც პირველი კვირა ნერვიულობით იწყება , მითუემეტს თუ უცხო ქვეყანაში და უცხო გარემოშია..
სამუშაო ადგილი:
ფანჯარასთან… უფრო სწორად ფანჯრის წინ .. თუ მზეა ან კიდევ უარესი თუ ღრუბლიანი ამინდია ჩემი თვალები გინებაზე გადადიდან. იკითხავთ ჟალუზს რატომ არ წევსო? Continue reading

1 Comment

Filed under Uncategorized

გერმანიის დროით ახლა საქართველოს დროზე ორი საათით ნაკლებია : ))


11:30 .. ჩურჩული..
– გძინავს?
– არა, ანის ველოდები..

00:01 ..
– დაბადების დღეს გილოცავ.. !

01:00
– სალომე სადაა..
– მოდის !

02:00 .. არეულობა , ხმაური
– აღარ მივდივართ?
– აბა, აბა ერთიც დავსხდეთ და წავედით..

02:30 აეროპორტი
– ნათია სად ხარ?
– მანქანას ვაყენებ და მოვალ

Continue reading

Leave a comment

Filed under Uncategorized